15 października 2015

06. Gayle Forman - Wróć, jeśli pamiętasz


Tytuł: Wróć, jeśli pamiętasz
Autor: Gayle Forman
Tłumacz: Hanna Pasierska
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia
Seria: Jeśli zostanę
Strony: 283
Data Wydania: 21 stycznia 2015
Opis:  LubimyCzytać
Moja ocena:  7/10

Gdyby nie propozycja od księgarni matras, pewnie nie sięgnęłabym po tą książkę. Dla mnie historia Mii i Adama była skończona. Podobało mi się zakończenie pierwszej części i to niedopowiedzenie, co później się z nimi działo. „Zostań, jeśli kochasz” bardzo mi się podobało i oceniłam ją na 7/10.



Po skończeniu „Jeśli zostanę” wyobrażałam sobie, że Adam i Mia ciągle są razem. Myślałam, że Adam pomoże pogodzić się jej ze stratą rodziny i razem będą iść przez ten świat. Niestety tak się nie stało. On jest gwiazdą rocka, rozchwytywaną przez miliony fanów na całym świecie. Ona to wchodząca gwiazda wśród wiolonczelistek. Ich drogi się rozeszły, ale czemu tak się stało? Nikt tego nie wie, nawet Adam.
„Budząc się rano, powtarzam sobie: "To tylko jeden dzień, jeden dwudziestoczterogodzinny odcinek czasu, który musisz przetrwać".”
Akcja „Wróć, jeśli pamiętasz” dzieje się 3 lata po wypadku. Jest napisana z punktu widzenia Adama, który ma już dość wszystkiego. Kariery, wywiadów, koncertów. Muzyka przestała sprawiać mu przyjemność i nic nie jest, takie jak było.
„Jestem otoczony ludźmi, a czuję się samotny.”
Miałam mieszane uczucia, co do tej książki i ciągle mam. Z jednej strony nie była ona potrzebna. Zakończenie „Zostań, jeśli kochasz” było idealne. Natomiast z drugiej cieszę się, że powstała, bo możemy dowiedzieć się, co dzieje się w życiu bohaterów. Dzięki niej odkrywamy to jak Mia przyjęła wiadomość o śmierci rodziny i jak radziła sobie z tym.

Dużym plusem „Wróć, jeśli pamiętasz” jest ilość stron. Autorka zawarła w niej tylko to, co jest nam potrzebne do poznania historii bohaterów. Widać, że każdy rozdział, każdy fragment książki został dobrze przemyślany.

Pomimo że nie żałuję, przeczytania tej książki to czuję jakiś niedosyt. Wiemy, co działo się z bohaterami przez ostatnie 3 lata, ale ciągle czegoś mi brakuje. Sama nie wiem czego. Na pewno nie chodzi o emocje. Autorka bardzo dobrze je opisała. Co najlepsze nie potrzebne były zdania, które nam dosłownie mówiły, co czuje bohater. Możemy to odczuć poprzez dialogi, sposób w jaki są napisane zdania. To jest skutkiem dobrej kreacji bohaterów, którzy bardzo dojrzeli.
„Po twojej stronie łóżka upiór śpi.
„Obyś zdechł” –do ucha szepcze mi.
Światłami, syrenami bólu wyje w moim śnie.
A gdy się budzę z krzykiem, całuje słodko mnie.”
Kolejną rzeczą, która bardzo mi się podobała, były fragmenty piosenek Shooting Stars. Dzięki nim widzimy, co czuł Adam i jak sobie radził z tą sytuacją. Tylko szkoda, że nie możemy przesłuchać tych piosenek. To by było fajnym dodatkiem do tej książki.

Nie miałam dużych oczekiwań, co do tej książki. Uważałam, że ta historia mogła się skończyć na pierwszej części, ale muszę przyznać, że cieszę się, że powstała. Temat poruszony przez Gayle Forman jest bardzo ciekawy. Pokazuje jak strata bliskich może zmienić człowieka, jak na niego wpływa. Widzimy także to jak ludzie reagują na taką sytuację i jak sobie z nią radzą.
„Przed "później" jest "teraz", którym należy się zająć.”
Jeżeli jesteś ciekawy, co się działo z Mią i Adamem i lubisz książki, które dostarczają dużo emocji oraz poruszają tematy, które dotyczą nas wszystkich – musisz przeczytać „Wróć, jeśli pamiętasz”. Ja sama nie byłam przekonana do niej, ale bardzo się cieszę, że po nią sięgnęłam. I jestem prawie pewna, że wy także będziecie zadowoleni z tej lektury.

Zapraszam wszystkich do kupienia tej książki w księgarni matras

5 komentarzy:

  1. Raczej po nią nie sięgnę, ze względu na to, że za dużo słyszałam o tej książce - piszę o pierwszym tomie. Znam zakończenie i nie miałabym przyjemności z czytania. Pozdrawiam :)

    houseofreaders.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  2. Właśnie wczoraj skończyłam " zostań, jeśli kochasz" :)
    A dziś będę zaczynać "wróć jeśli pamiętasz" !
    Już nie mogę się doczekać finału.

    Buziaki,
    modnaksiazka.blogspot.com

    OdpowiedzUsuń
  3. Pierwsza część mi się nie podobała, więc... po drugi nie sięgnę ;)

    Pozdrawiam :) Przy gorącej herbacie

    OdpowiedzUsuń
  4. Powiem szczerze, że druga część spodobała mi się oo wiele bardziej niż pierwsza. No i zgadzam się z Tobą - możliwość odsłuchania tych piosenek byłaby bardzo fajna :)
    Pozdrawiam, Lunatyczka

    OdpowiedzUsuń
  5. Nie czytałam, ale obie części leżą na mojej półce, więc zapewne to zrobię prędzej czy później. W sumie cieszy mnie fakt, że drugi tom nie jest przesłodzony, a wydaje się być bardziej realistyczny:) Pozdrawiam!
    Ich perspektywy

    OdpowiedzUsuń